Pewnego ranka, Lulek obudził się z niezwykłym pomysłem. – A gdybym mógł wejść do środka ekranu i zobaczyć te Elektrony na własne oczy? – pomyślał. Wiedział, że to niemożliwe w normalnym świecie, ale w Elektroniku wszystko było możliwe, jeśli tylko uwierzyć w magię nauki. Chłopiec wrócił do Profesora Prąda i opowiedział o swoim pomyśle. Profesor […]
Dawno, dawno temu, w krainie, której zwykłe oczy nie mogły dostrzec, istniało miasto zwane Elektronikiem. Nie było to zwykłe miasto – jego ulice lśniły cienkimi, srebrzystymi liniami, które skrzyły się w słońcu niczym pajęczyny utkane ze światła, a budynki, zamiast kamienia i drewna, były zrobione z błyszczącego szkła i połyskujących kryształów. W Elektroniku mieszkały maleńkie […]
Pewnego mroźnego, grudniowego poranka mała Zosia wybiegła na podwórko. Chciała pobawić się na placu zabaw, który rankiem wyglądał jak pokryty srebrnym brokatem. Usiadła na drewnianej huśtawce — była chłodna, ale całkiem znośna. Ale kiedy chwyciła metalowe łańcuchy… — Brrr! — aż podskoczyła. — Dlaczego to takie lodowate?! Wtedy z jej dłoni wynurzył się mały stworek […]
Pewnego jesiennego wieczoru Zosia wróciła z placu zabaw, cała zmarznięta. Usiadła w kuchni, oparła się o drewniany stół — i było przyjemnie ciepło. Ale gdy dotknęła metalowej klamki… aż podskoczyła! — Brrr! Dlaczego metal jest taki zimny?! — zawołała. Nikt nie odpowiedział… a przynajmniej nie od razu. Bo nagle, zupełnie po cichutku, kuchenna klamka mrugnęła […]
Było lato. Takie prawdziwe lato — takie, kiedy trawa jest złota, powietrze stoi w miejscu, a Słońce świeci tak mocno, jakby chciało opowiedzieć wszystkim swoją historię. Na końcu małego miasteczka biegła długa, prosta droga. Zosia i Jaś szli nią, trzymając się za ręce i pstrykając kamyki na pobocze. Nagle Zosia przystanęła. — Zobacz, Jaś! — […]
Pewnego wieczoru tata przyniósł do domu mały, błyszczący kamień, który mienił się tysiącem światełek. – To diament – powiedział uśmiechnięty tata. – Jeden z najtwardszych materiałów na świecie. Zosia i Jaś spojrzeli po sobie z szeroko otwartymi oczami. – A dlaczego jest taki twardy? – zapytał Jaś. Tata usiadł z nimi przy stole. – Wyobraźcie […]
Pewnego jesiennego poranka dzieci w małym miasteczku obudziły się i podbiegły do okien, jak zawsze. Ale tym razem… nie zobaczyły niczego. Za szybą nie było ani drzew, ani domów sąsiadów, ani nawet ulicy. Wszystko zniknęło w gęstej, białej mgle, tak gęstej, jakby ktoś otulił cały świat wielkim miękkim kocem. – Mamo, gdzie jest świat? – […]
W samym sercu miasta stał stary park. Latem był pełen życia — pachniał kwiatami, brzmiał śmiechem dzieci i śpiewem ptaków. Na każdym drzewie tańczyły liście – gęste, zielone i błyszczące. Pewnego dnia, kiedy słońce wspinało się nad korony drzew, liście zaczęły jak co rano szeptać do siebie. – Ach, jak cudownie dziś świeci słońce! – […]
W pewnym jeziorze mieszkały sobie małe cząsteczki wody – tysiące maleńkich kropelek, które zawsze były w ruchu. Tańczyły, wirowały, zderzały się ze sobą i śmiały się nieustannie. Jedną z nich była kropelka o imieniu Aqua.Uwielbiała tańczyć z przyjaciółkami i mówiła:– Ach, jak cudownie jest być wodą! Możemy płynąć, skakać, unosić się w chmurach, a potem […]
Za górami, za chmurami i za zamkniętymi powiekami istniała niezwykła kraina — Kraina Snów. Nie miała ona ulic ani domów. Były tam unoszące się wyspy, po których chodziły wspomnienia, uczucia i myśli z całego dnia. W środku tej krainy mieszkał Mózg, mądry opiekun wszystkich snów. Każdej nocy, gdy ktoś zasypiał, Mózg otwierał bramę do tej […]
